Take Feather And Sky

Paper Poetry and Literary Impulse “Eudaimonia” Prompt Submission”

On the road towards The Polis of Latria,

The province of expectation, and the exarchate of possession

On the road we gave the name, Take-Soul and Give,

Do not gaze back nor below your thoughts meander — misled

There in the past-tense of forward. There you will find, solitary —

the bitterness of a lost dream and the insulted disgrace of a weary hope

Take feather and sky, and

scale the battlements of Eudaimonia

Look up on high, your morphi pointed towards simplicity,

And your metope within the prefecture innocence,

Your choice of tongue with dew drops quench— even within the pocket of its own shadow

When you tire — for you will grow weary!

Sit and reflect at the table-rock of gnossis,

With the chiton of arêtē, sewn seamless in the nobility of modesty,

There gather a touch, a dewdrop of rosewater, the hydro of life and replenish your empty vessel

Do not measure your leaden— prodigal footsteps comparing their weight, with the pelagic maianadros of phronisis

On the fateful horizon, riddled with life’s sediment — griphos, with life’s verbal anomalies gather the grains of light

Breathe life — gifted, into them, do not hesitate for wasted time,

Look up high and exhale a star, give it water and earth, feather and sky

give it poetic structure, letters and infinite numbers, crowned with accents and dialectical coordinates

give it a name for those who follow — shall know it as Eunomosini.

Give — water and earth, feather and sky, eyes that gaze forward to the heavens and feet sown within the bosom of the earth

Take the road of no return —

The perfection of beauty, is the excellence of grace,

«L’un part, l’autre resté».

For anything gone worth returning will not return unscathed by ethos

Take Soul — Take Soul and give feather and sky

“Take it, receive, eat”, said the Logos of God, “take it — pay for it.”

“And now, tell me who you are?”

Πάρτε Φτερό και Ουρανό

Προς τον δρόμο εις την Πόλη της Λατρείας

Στην επαρχία τησ προσδοκίας

Και στα εξαρχία του κάτοχου

Στον δρόμο που λέμε

Πάρε-ψυχή και – δώστε

Όπισθεν μην γυρνάς

Ουδέ κατόπιν της σκέψεις σου μην περιπλανευγεσε

Εκεί στο μπροστά-πίσω. Εκεί θα βρεις μονάχα της πίκρες

Ένους χαμένου όνειρου, και την ύβρις μιας βαρεμένες ελπίδας

Πάρτε φτερό και ουρανό

Κ’ ανέβα το κάστρο της ευδαιμονίας

Κοιτά ψιλά απάνω με την μορφή σου

στραμμένη στην απλότητα, και το μετόπη

στην νομαρχία της αγαθότητας

Κ’ γλώσσα δρόσος κ´ας είναι η στην τσέπη τησ σκιάς σου

Όταν θα κουραστείς – σίγουρα θαθακουραστείς!

Κάτσε να συλλογιστείς στην τράπεζω-πέτρα της γνώσεις

Με το χιτώνα της αρετές, άνευ ραφών, με την σεμνότητα

Εκεί σταλιά, σταλιά – ροδόσταμο, με τον ιδρώτα της ζωής γέμισε το άδειο σου αγγείο

Μην μετράς τα άσωτα βαρεμένα σου βήματα

Συγκρίνοντας το βάρος με τον πελαγικών μαίανδρο της

Φρόνησης. Στο μοιραίο ορίζοντα – γρίφος, με της ζωής τα

ρήματα, μάζεψε κόκκους φωτός

ανέπνευσε ζωή χαρισάμενη. Μην διστάσετε για τον χαμένο χρόνο

Κοιτά υψηλά και εκπνεύσε ένα αστέρι. Δώστε του νερό και χώμα, φτερό και ουρανό

Ποίηση γραπτός, απέραντους αριθμούς και ένα βασίλειο – συντεταγμένο διάλεκτο –

Για να γνωρίζουμε, να λέγουμε όλη- να κοιτά η ευγνωμοσύνη

Δώστε φτερό και ουρανό. Τα μάτια ατενίζοντας ευθεία και πόδια σπαρμένα στην γή

Πάρτε τον δρόμο χωρίς επιστροφή

Η τελειότητα της ομορφιάς – Η αριστεία της Χάρης

L’un part, L’autre resté

Τίποτα αξιότιμο πίσω δεν γυρνά – από το ήθος αλώβητο

Πάρτε ψυχή, πάρτε ψυχή και δώστε, φτερό και ουρανό

«Πάρτε, λάβετε, φάγατε» Ο λόγος του Θεού, « πληρώστε το».

«Και πείτε μου, ποιος είστε?»

Thank you, James G Brennan, Paper Poetry and Literary Impulse for the invite to the “Eudaimonia” Prompt.

Copyright © 2021. R Tsambounieri.